Konflikty – norma czy wyjątek w relacjach międzyosobowych?

Byłeś/byłaś kiedyś w konflikcie? Przydarzyła Ci się kiedyś jakaś kłótnia czy przynajmniej sprzeczka? Jeśli nie to nie ma co czytać dalej 

Zbieram właśnie materiały na potrzeby pewnego warsztatu i na gorąco chciałbym się podzielić pewnymi myślami.

KONFLIKT…

  • jest raczej normą niż wyjątkiem w relacjach międzyludzkich, więc lepiej nauczyć się sprzeczać niż unikać konfliktów za wszelką cenę lub wchodzić w konflikt bez przygotowania raniąc ludzi i niszcząc relacje
  • mówi nam co jest dla nas cenne i na czym nam zależy (nasze potrzeby, interesy)
  • rozpoznajemy po napięciu, przyjętej postawie obronnej, przechodzeniu do ataku, spieraniu się, mówieniu przykrych rzeczy…
  • źródłem mogą być pewne zachowania, a także różnice w potrzebach, wartościach, itp.
  • może nawet zbliżyć osoby, które zdecydują się otwarcie porozmawiać i wypracować rozwiązanie uwzględniające potrzeby obu stron

 

OCENA SYTUACJI

W trakcie konfliktu warto sobie uświadomić…

  • O co się spieram? O co mi chodzi?
  • Jaka jest przyczyna konfliktu?
  • Jak poważny jest ten konflikt?
  • Jak długo trwa?
  • Jakie może przynieść konsekwencje? Do czego może doprowadzić? Jakiemu celowi służy? Co mogę zyskać, a co stracić?
  • Jak się zachowuję? Jak się zachowuje ta druga osoba?
  • Jak moje zachowanie pogarsza ten konflikt? Czy moje zachowanie jest stosowne/proporcjonalne do sytuacji? Czy nie reaguję przesadnie?

 

ROZWIĄZANIE

  • Czy jest to konflikt możliwy do rozwiązania lub załagodzenia?
  • Czy chcemy pojednania / „dogadania się”?
  • Co musiałbym zrobić, żeby wyjść z tego konfliktu? Co ta druga osoba miałaby zrobić?
  • Czego nie jestem (jesteśmy) skłonni zrobić?

 

W TRAKCIE SPRZECZKI

Słuchanie

  • Daj drugiej osobie szansę mówienia. Słuchaj nie przerywając.
  • Uważnie słuchaj. Kiedy mówi druga osoba, nie zastanawiaj się, co powiesz, jak ona skończy.
  • Mów o spostrzeżeniach i uczuciach dotyczących sytuacji. Nie oskarżaj, nie atakuj, nie osądzaj i nie przypisuj złych intencji.
  • Unikaj doradzania drugiej osobie, co powinna robić i jak postępować.

 

Inne rady

  • Pomyśl zanim powiesz.
  • Patrz na osobę, do której mówisz. Nawiąż kontakt wzrokowy.
  • Mów krótko i na temat. Unikaj przeskakiwania z tematu na temat i powtarzania.
  • Mów jasno i wyraźnie. Podaj konkretne przykłady.
  • Mów powoli. Szybkie mówienie wzmaga napięcie.
  • Lęk sprawia, że mięśnie gardła napinają się.
  • Oddychaj 🙂
  • Jeśli konfrontacja wymknie się spod kontroli i zapłonie złość – zakończ spotkanie/rozmowę. Zapytaj czy możecie porozmawiać innym razem.

 

Często unikamy bezpośredniej rozmowy na temat konfliktu, bo brak nam podstawowych umiejętności komunikacyjnych umożliwiających wzajemne wysłuchanie się z szacunkiem.

konflikt

Źródło: Żywe Słowa, Fran Ferder 

 

Reklamy

Gaudete Et Exsultate

W dokumencie „Gaudete Et Exsultate” – „Cieszcie się i radujcie” (Mt 5,2), papież Franciszek przypomina o powszechnym powołaniu do świętości i wskazuje na oznaki świętości dostępnej dla każdego we współczesnym świecie.

Na początku papież zachęca do odszukania własnej drogi do świętości i wypracowania własnego stylu świętości, jaką zaplanował dla niego Bóg.

(Pkt. 11) „Liczy się to, aby każdy wierny rozpoznał swoją drogę i wydobył z siebie to, co ma najlepszego, to co najbardziej osobistego Bóg w nim umieścił (por. 1Kor 12,7).

(Pkt. 14) „Wszyscy jesteśmy powołani, by być świętymi, żyjąc z miłością i dając swe świadectwo w codziennych zajęciach, tam, gdzie każdy się znajduje.”

W rozdziale IV w punktach od 110 do 157 papież przedstawia kilka cech świętości w dzisiejszym świecie takie jak cierpliwość i łagodność (będące owocem koncentracji na Bogu i bliźnim), radość i poczucie humoru, śmiałość i zapał (parrhesía), nieustanna modlitwa – otwartość na transcendencje, a także trwanie we wspólnocie, do której zostaliśmy powołani.

Zachęcam do zapoznania się ze źródłowym dokumentem, który jest napisany przystępnym językiem.

Adhortacja Gaudete Et Exsultate

 

GE

 

Wizja bez działania jest tylko halucynacją

W dzisiejszym świecie stawia się na kreatywność, pomysłowość. Fakt, że niewiele osób potrafi pomyśleć poza schematem, ale prawda jest też taka, że wiele wspaniałych pomysłów i inicjatyw pali na panewce ze względu na brak przemyślanego planu, dobrej komunikacji, umiejętnego zaangażowania innych osób i konsekwentnego wykonywania zadań dzień w dzień, aż do końca.

„Wizja bez działania jest tylko halucynacją”

„Vision Without Execution Is Just Hallucination”  

– Henry Ford

 

Zapisek z czasów studenckich

Niedawno odnalazłem notatkę z początku studiów. Ciekawa jest droga kształtowania naszego charakteru i postaw życiowych.

Rozwiązania dotyczące niepowodzeń zawodowych (studia).

  1. Być zawsze przygotowanym – żadnych zaległości! Ciekawe szczególnie w kontekście szkolenia z efektywności pracy podczas, którego zachęcam do tego, żeby nie robić sobie zaległości… 🙂
  2. Nie zapominać, że nie wszystko będzie się udawało tak dobrze jak chcemy – szczególnie, gdy stawiamy sobie bardzo ambitne (trudne) cele.
  3. Nie zawsze powinieneś siebie winić za wynik.
  4. Jedno niepowodzenie nie czyni ciebie przegranym. Gra nie jest skończona dopóki nie jest skończona.
  5. Trudność polega na pokonywaniu wszelkich nieprzychylności losu i odniesieniu sukcesu.

Mentoring@work

Jeden z moich znajomych zaangażowany jest w rozpowszechnianie mentoringu w Polsce jako sposób na wykorzystanie potencjału wiedzy w firmie oraz naturalny rozwój pracowników.

Po ostatniej rozmowie nasunęły mi się pewne przemyślenia na temat wprowadzania mentoringu do firm i instytucji.

Tam, gdzie ludzie chcą się rozwijać, jeszcze lepiej wykonywać swoją pracę, przejawiają kulturę dzielenia się wiedzą i doświadczeniem i mają zaufanie do swoich współpracowników tam jest grunt do wprowadzenia mentoringu.

Jeśli zaś ludzie nie mają zaufania do siebie nawzajem, w miejscu pracy panuje ostra rywalizacja, ludzie uważają, że są wspaniali i już nie muszą nad sobą pracować tam jest dysfunkcja i poważna bariera do przyjęcia kultury mentoringowej.